Μόλις μπούμε στην ενήλικη ζωή
Κάνουμε τον πρώτο μας φόνο σα μύηση
σκοτώνουμε το παιδί μέσα μας.
Μα δε τελειώνει εδώ το αποτρόπαιο έγκλημα.
Ακολουθούν τα όνειρα μας, ο κρυμμένος εαυτός μας
Και οι εσωτερικές φωνές.
Είμαστε φονιάδες της ζωής, του Απίθανου
και της Σπίθας μέσα μας.
Είμαστε ομοίως οι φονιάδες των συναισθημάτων των άλλων
Δολοφόνοι του διαλόγου και της Γνώσης.
Σκοτώνουμε τα θαύματα πριν γεννηθούν
Την Πίστη, το Όραμα, την Αθωότητα…
Σκοτώνουμε το Αύριο, το κάθε δικό μας μοναδικό Αύριο.
Εύη Τανούδη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου