Δεν είναι να πεθαίνεις Μάιο
μα ούτε να γεννιέσαι…μα να σαι στη κορύφωση
της οργισμένης νιότης
και να περι-πλανιέσαι…
Δεν πρέπει να πεθαίνεις Μάιο
δεν πρέπει να γεννιέσαι
μα να σαι ήδη στον αγρό
καταμεσής στο Φως
να αγαπιέσαι!
Να πλέκεις πύρινα στεφάνια
να καις τα σύννεφα βροχής
την άνυδρη σιωπή
τις νύχτες του χειμώνα.
Να πλέκεις την ψυχή σου
με ρόδα και ζουμπούλια
και να την ακουμπάς
σε κάποιο Επιτάφιο…
Κανείς να μη γεννιέται Μάη
Κανείς να μη πεθαίνει
Κανείς μη χάνει ούτε λεπτό
Να μη βαριανασαίνει
Απ το παιχνίδι του Μαγιού
Έξω να μην μένει.
Ευη Τανούδη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου