ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

 

Πότε θ’ ανθίσει η κοιλιά μου το διαμάντι σου

και από ένα σύνηθες στείρο θηλαστικό να γίνω μαρσιποφόρο.

Πάντα μαζί μου να το χω να βιώνω την εξάρτηση του

σαν μια μεγάλη αγάπη που χρόνια περιμένεις…

Τα αγέννητα όνειρα του θέλω να κυνηγήσω τώρα που τα δικά μου

δεν έχουν πια αντίκρισμα.

Ένα μωρό κλαίει μέσα μου τα βράδια να γεννηθεί

μα κάθε πρωί πεθαίνει στη κοιλιά μου και με σαπίζει.

ΜΑΛΒΙΝΑ ΚΑΡΑΛΗ... ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

 

1. Εγώ τον έpωτα τον αντιλαμβάνομαι σαν την πιο φοβερή χειραψία προς τη ζωή.

2. Πρώτη απ’ όλους εγώ το ξέρω πως κάνω την έξυπνη και πως είμαι τσάμπα μάγκας και πάντα θα είμαι τσάμπα μάγκας.

3. Αν είναι κακό να σκοτώνεις τον πλησίον σου δίχως λόγο, είναι χίλιες φορές πιο κακό να ερωτεύεσαι και να αγαπάς τον πλησίον σου δίχως λόγο

4. Kάθε θηλυκό πλάσμα έχει τη μοιραία σφραγίδα της μάνας του. Και καμιά δεν γλιτώνει τον κανόνα.

5. Άνδρας που δεν είναι τώρα, δεν ήταν ποτέ.

6. Ο άντρας πρέπει να έχει αντίληψη του κόσμου για να συνεχίζεις εσύ να ζεις ξέγνοιαστα. Αυτή είναι, ίσως, η πιο φεμινιστική αρχή.

7. Ή είμαι ερωτευμένη και δυστυχώς με τρόπο αστείο, ή είμαι λογική και πλήττω θανάσιμα.

8. Σπάστηκα με την ατάκα σου ”Κοίτα να διασκεδάσεις”. Δε γουστάρω να περνάω καλά χωρίς εσένα. Θέλω να λες από μέσα σου να είναι όλα μαύρα εκεί που πάει χωρίς εμένα. Γιατί έτσι λέω κι εγώ. Τι να σου κάνω ανωτερότητες; Γιατί είμαστε έτσι φτιαγμένοι να μη μας αρέσει να περνάει καλά ο άλλος χωρίς εμάς.

9. Στον έpωτα όταν έχεις σταθερές βάσεις, καλή ανατροφή, σωστές χαρακτηρολογικές δομές την χάνεις την αξιοπρέπειά σου απέναντι στον άλλον διαφορετικά είσαι βλάκας.

10. Είμαι πάνω από όλους και κάτω από αυτόν.

11. Αυτό που επιζητεί μία γυναίκα από τη σχέση με έναν άντρα είναι η άλωση. Το να χαθεί μέσα σε άλλον. Που σημαίνει ότι αν μία γυναίκα πάει με άλλον άντρα έχει χαθεί ο προηγούμενος.

12. Όταν ζηλεύω γίνομαι έξυπνη. Και όταν γίνομαι έξυπνη, τα καταστρέφω όλα.

13. Γιατί τα κάνεις αυτά; Γιατί είμαι αδύναμη, κακομαθημένη και σ’ αγαπάω.

14. Άντρας είναι ένας, ο άντρας μου. Ενδιάμεση κατάσταση δεν υπάρχει.

15. Θα ευχηθώ αυτό που εύχομαι πάντα. Να γίνει το καλύτερο για σένα και να είμαι κι εγώ εκεί κοντά. Και πιο κοντά να μη γίνεται.

16. Μόνο αυτούς που με τρόμαζαν αγάπησα. Ίσχυε για μένα το αρχαιοελληνικό ”είναι τρομερό να πέσεις στα χέρια ζωντανού Θεού”. Aπό την άλλη μεριά, ήταν και οι μόνοι που με ενδιέφεραν.

17. Όταν φεύγεις, ακόμη κι αν φύγεις με ξύλο, το πρώτο πράγμα που κερδίζεις είναι η απάλειψη της ντροπής σου.

18. ‘Έχω έμμονες ιδέες. Που για μένα δεν είναι άλλο παρά αβλαβή τσιμπούρια της σκέψης.

19. Οι άνθρωποι όταν είναι να ξεπεραστούν, ξεπερνιούνται όπως οι μόδες.

20. Τα μαύρα μαλλιά υποδηλώνουν ανδρισμό, θάρρος, ευθύτητα και δραστηριότητα. Αν τα μαύρα μαλλιά γίνουν μόδα ο κόσμος θα ζήσει καλύτερα.

ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΟΝΟΗ

 

ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΝΟΗ

Γράφω γρήγορα ,μη με σταματάτε, λαχανιασμένα δίχως φρένα

σα το στερημένο παιδί που φοβάται μη του κλέψουν  τη μπουκιά απ το στόμα

αγχωμένα μη χαθεί ο στίχος. Προπάντων μη χαθεί ο στίχος…

Δεν έχω χρόνο για διορθώσεις, ας καθαρίσουν τα ψίχουλα οι γραμματικοί και οι συντάκτες

μέχρι να προλάβουν να βάλουν τη μιασμένη σφραγίδα τους θα χω πετάξει μακριά.

Μη με σταματάτε.. . Μ’ ένα στίχο τρέχω να διορθώσω την πλάση πριν με δουν

οι φυτευτές τίτλων, οι ξύπνιοι που κυνηγούν αλαφροΐσκιωτους αλλά πέφτουν νωρίς

να κοιμηθούν  από φόβο μη ξυπνήσουν.

Γράφω γιατί.. .δε μπορώ να πετάξω!

Μα κάποιος μακρινός μου πρόγονο ς μπορούσε και γω είμαι

 η εξέλιξη της φυσικής επιλογής πια: Homopoeticus.

Ελαφρά οπλισμένη λες πως είμαι, και γελάς μα στο καταφύγιο των λέξεων θα τρέξεις

ένα βράδυ που θα πέφτουν βροχή οι «ατομικοί « βομβαρδισμοί σε μια ασφυκτικά

γεμάτη αίθουσα υψηλών προδιαγραφών και αναλύσεων!

Λοιπόν, εσύ θα βρεις κάποτε  μια λέξη να κρυφτείς. Δε κινδυνεύεις

δεν έφυγες ποτέ να κυνηγήσεις χίμαιρες!

 

 

ΦΙΛΑΘΛΟΣ Η' ΚΤΗΝΟΣ;

 το σύνθημα των φιλάθλων με το όνομα της ομάδας τους και τη φράση να τελειώνει "...και τα μυαλά στα κάγκελα" είναι αντιπροσωπευτικό τελικά ότι έχουν "χυμένα" τα μυαλά τους δυστυχώς...

Σε μια εποχή που υποτίθεται έχουμε ξεπεράσει τις μικροπρεπείς διαφωνίες λόγω κομματικών προτιμήσεων, ανθεί ακόμα ο χουλιγκανισμός και η χαζομαγκιά μεταξύ των φιλάθλων των ποδοσφαιρικών ομάδων σε μεγαλύτερο βαθμό βλακείας και μάλιστα κάτω από το πρόσχημα της ευγενούς αθλητικής Ιδέας.. Ποιας αθλητικής; Με πίτσα και μπύρα στο καναπέ;

Και βέβαια θα ήταν προτιμότερο αυτού του είδους χόμπι ή τελοσπάντων σωστά να έχεις μια άποψη όταν και ο ίδιος αθλείσαι και εξασκείς το σπορ, αλλά αυτός ο αλλεργικός συνειρμός των Αθηναίων για τη Θεσσαλονίκη λόγω ΠΑΟΚ και το αντίστοιχο των Θεσσαλονικέων λόγω ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ π.χ ε πάει πολύ! Πάει πολύ «πίσω».. αποσπά, διασπά, χειραγωγεί με το γάντι και τελικά για όλους αυτούς που εσύ κανιβαλίζεσαι, την επόμενη χρονιά έχουν πάρει μεταγραφή σε άλλη ομάδα που τους συμφέρει καλύτερα.. Άρα σιγά σιγά μια ομάδα με ταυτότητα ουσιαστικά την χάνει.. Το όνομα και το χρώμα μένει μόνο. Δε τα έχω με το ποδόσφαιρο(μακάρι να το είχαν και χόμπι όλοι οι σύζυγοι να μη πλέκονταν όλη μέρα στα πόδια μας!)αλλά με την πιθηκίστικη συμπεριφορά και την αποθέωση.

Ένα χόμπι, ένα ενδιαφέρον, το έχεις νομίζω για να χαλαρώνεις, να δημιουργείς, να ΕΞΕΛΙΣΣΕΣΑΙ, και να «αδειάζεις» γιατί όχι, αλλά όχι με φανατισμό. Είναι ασύμβατα πράγματα, πώς να το κάνουμε, και δε διαφέρει σε τίποτα τελικά, όλη αυτή η επίδειξη μαγκιάς και καφρίλας με την αντίστοιχη κομματική και μάλιστα την ξεπερνάει σε σκοπιμότητα ,γιατί ως αγανακτισμένοι κάποτε κατεβήκαμε έστω και για λίγο ενωμένοι.. Αλλά στη Τούμπα, στο Οάκα, στο Βικελίδης, στο Καραϊσκάκη ΠΟΤΕ;;;;..

Εκεί κατεβαίνουμε κάφροι, δολοφόνοι, και τελικά κορόιδα του αθλητικού συστήματος.

Οι ευθύνες όμως αποδίδονται και στο σύστημα που προωθεί το φθηνό λαϊκισμό μιας ομάδας, όταν συνδέει την ομάδα αυτή με ιστορικές καταγωγές, φυλετικές, διαφημίσεις και άλλα τέτοια φθηνά κομματικά κόλπα εισχώρησης οπαδών..

Εύη Τανούδη

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ AD ASTRA

 Ατομική ενέργεια, εξίσωση στ αστέρια, μακριά απ την ύλη...Ας είναι αυτή μα πιο πνευματική χρονιά για την ανθρωπότητα ...

ΟΤΑΝ ΘΑ ΞΑΝΑΒΡΟΥΜΕ Τ’ ΑΣΤΕΡΙΑ

Θα γυρίσουμε κάποτε το βλέμμα στα καθημερινά

θα διψάσουμε για τις μικρές αόρατες χαρές.

Θα ακούσουμε έξαφνα σαν από καιρό κωφοί

τα νυχτοπούλια και τ’ αηδόνια.

Μέσα στο σκοτισμένο νου μας

θα ανάψει πάλι το φωτάκι της ανθρωπιάς.

Τα σύννεφα κινούνται αργά

το δέντρο μεγαλώνει με υπομονή

και η χελώνα απολαμβάνει το ταξίδι…

Μονάχα εμείς πάντα βιαστικοί

άχρονοι και άρρυθμοι.

Με κλειστές τις πέντε αισθήσεις

σε αιώνια χειμερία νάρκη

περνούμε απ τη ζωή σαν τρένο θυμωμένο.

Θα γευτούμε τη γλυκιά βροχή στο μάγουλο και πάλι

θα μυρίσουμε τον πρωινό καφέ

και θ αγγίξουμε γυμνοί όπως παιδιά

τη γη που μας γεννάει.

Όταν ξεφύγουμε απ’ όλα αυτά που μας κρατάνε κάτω

μονάχα ο Ήλιος θα μας ζεσταίνει τρυφερά

τ’ αστέρια θα γίνουν πάλι σύμβολα του έρωτα

και όχι κάτι μακρινά φώτα που αργοπεθαίνουν…

Όταν ξεφύγουμε απ’ όλα αυτά που μας κρατάνε κάτω

θα ξαναβρούμε τα Σύμβολα…

ΕΥΗ ΤΑΝΟΥΔΗ

YOUTUBE.COM

Γαλάνη Δήμητρα ~ Ατομική μου Ενέργεια

Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΥ 2021

 ο απολογισμός μου είναι οι νίκες μου και μόνο.. είναι οι στιγμές του 2021 που ήμουν εγώ.. Εύχομαι για όλους να αφήσουν πίσω τους μικρές όμορφες στιγμές και να τις εκτιμούν

Η νικη μου

Έζησα τη φύση και την ένιωσα.

Αιχμαλώτισα κάθε της ανάσα και άκουσα

Το κελάηδημα των άστρων…

Δεν κράτησα το θυμό μου για σένα

γέννησα και άλλους έρωτες στην απουσία σου.

Μύρισα τις Πασχαλιές και έμαθα

πως στην αυλή μου φωλιάζουν

τσαλαπετεινοί και άλλα παραδείσια πουλιά.

Πέταξα πετραδάκια σε κοντινά ποτάμια

με τους μικρότερους απογόνους και έπαιξα

το παιχνίδι τους μέχρι τέλος.

Νοστάλγησα και έκλαψα με τη μυρωδιά θυμιάματος

από κλειστές εκκλησίες.

Κάθισα έξω απ’ την πόρτα τους

άναψα τσιγάρο και μύρισα

ανάσες νεκρών που μοσχοβολούσαν.

Μύρισα το χώμα και αγαλλίασα στη βροχή.

Ονειρεύτηκα κόσμο στις άδειες πλατείες

και χόρεψα στα δέκα τετραγωνικά μου

με παρτενέρ τα ψηλά βουνά

απ το παράθυρο μου.

Γεύτηκα το νωχελικό τέντωμα του βλέμματος

Κάτω από έναν μοναχικό ανοιξιάτικο Ήλιο.

Μπερδεύτηκα, τρόμαξα,

Ξύπνησα ιδρωμένη, έκλαψα και δεν ήξερα

Που να ακουμπήσω τα χέρια μου

Και έπειτα αφέθηκα.

Χάιδεψα παλιές φωτογραφίες

Σελίδες μισοτελειωμένες

Προστάτεψα πέταλα που ράγιζαν

Σκούπισα δάκρυα από τα εικονίσματα

Και θέλησα να ταξιδέψω…

Πέταξα στις νότες και κει που τελειώνει

Μια κραυγή, ένας αναστεναγμός

Ένα φιλί…

Μύρισα την αλλαγή και έζωσα

τα όπλα μου.

Ήταν όλα πάντα εκεί.

Χωρίς να κροτούν, χωρίς να απαιτούν.

Ξόδεψα το χρόνο χωρίς αυτός να με ξοδέψει

Και του κλεψα ρυτίδες.

Ήταν και αυτά όλα μια νίκη.

ΕΥΗ ΤΑΝΟΥΔΗ

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑΣ

 Βραβείο Πρωτοτυπίας από τον ετήσιο Παγκόσμιο ποιητικό Διαγωνισμό της Αμφικτυονίας Ελληνισμού με θέμα τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση.. Ευχαριστώ θερμά τους κριτές και απαντώ με Λόρκα....

"Μα τι να σου πω για την Ποίηση: Τι να σου πω γι' αυτά τα σύννεφα, γι' αυτό τον ουρανό; Να τα κοιτάζω, να τα κοιτάζω, να τα κοιτάζω και τιποτ' άλλο. Καταλαβαίνεις πως ένας ποιητής δε μπορεί να πει τίποτα για την Ποίηση ας τ' αφήσουμε αυτά στους κριτικούς και τους δασκάλους. Μα ούτε εσύ, ούτε εγώ, ούτε κανένας ποιητής, δεν ξέρουμε τι είναι Ποίηση. Είναι εκεί! Κοίταξε. Έχω τη φωτιά μέσα στα χέρια μου, το ξέρω και δουλεύω τέλεια μαζί της, μα δεν μπορώ να μιλήσω γι' αυτήν χωρίς να κάνω φιλολογία. Καταλαβαίνω όλες τις ποιητικές τέχνες. Θα μπορούσα να μιλήσω γι' αυτές, αν δεν άλλαζα γνώμη κάθε πέντε λεπτά. Δεν ξέρω. Ίσως μια μέρα ν' αγαπήσω πολύ την κακή ποίηση, όπως αγαπώ σήμερα την κακή μουσική, παράφορα. Θα κάψω ένα βράδυ τον Παρθενώνα για ν' αρχίσω να τον χτίζω το πρωί και να μην τον τελειώσω ποτέ. Στις διαλέξεις μου μίλησα κάποτε για την Ποίηση, αλλά το μόνο για το οποίο δε μπορώ να μιλήσω είναι η ποίησή μου. Όχι γιατί δεν έχω συνείδηση του τι κάνω. Αντίθετα, αν' ειν' αλήθεια πως είμαι ποιητής από χάρη του Θεού -ή του δαίμονα- είναι εξίσου αλήθεια ότι είμαι ποιητής χάρη στην τεχνική και την προσπάθεια, και γιατί κατέχω απόλυτα το τι είναι ποίημα. "Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα