Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ


Και φτάσαμε τελικά στην Ελλάδα που καίει τις σημαίες σαν ένα κομμάτι πανί, που φωταγωγεί κτίρια με την τούρκικη σημαία σαν δείγμα συμπαράστασης...φτάσαμε στην εποχή που έχουν όλοι άποψη για όλα και για όλους με ανιστόρητη παιδεία όμως, με τον κάλπικο νεοφιλελευθερισμό που δε σέβεται αξίες, που αντιμετωπίζει τη χώρα σαν ένα χωμάτινο σύνορο, τη γλώσσα σαν κενό νοημάτων που δυσχεραίνει στην επικοινωνία, τη θρησκεία σα ξερό δόγμα απομακρυσμένο από τον τρόπο ζωής, την παράδοση σαν νεκρό γράμμα, τα ιερά μάρμαρα σαν πέτρες προς πώληση για νεοπλουτισμό! Και όλοι αυτοί επικροτούνται, τους κάναμε μάγκες! Γιατί ο Έλληνας νομίζει πως πρέπει να μπει το πρόβλημα στο σπίτι του, να φτάσει μέχρι τον καναπέ του μέχρι τα παιδιά του( εδώ με την δικιά τους λογική θα έλεγε κανείς τι είναι μωρέ ένα κομμάτι κρέας και αυτά) για να θεωρήσει το πρόβλημα δικό του. Μην ανησυχείτε όμως..πόλεμος με τους πιστωτές μας εύκολα δε γίνεται αφού και η ντομάτα που τρώμε είναι τούρκικη..Μην ανησυχείτε αντί για βόμβες ο πόλεμος διεξάγεται στον εγκέφαλο σας, τόσο ανεπαίσθητα... Όταν ο Ελύτης μιλούσε για την ελιά εννοούσε όλες τις ελιές της χώρας που μας τρέφει, όταν η κυρά της Ρω αφιέρωνε τη ζωή της, αφιέρωνε όχι σε ένα κομμάτι πανί αλλά σε μια ολόκληρη Ιδέα..ευτυχώς υπήρξαν και αυτοί οι Άνθρωποι!








Στις 13 Μαΐου 1983 πέθανε η κυρά της Ρω, η γυναίκα που ύψωνε επί σαράντα χρόνια την ελληνική σημαία στη βραχονησίδα Ρω, κοντά στο Καστελόριζο απέναντι από τα τουρκικά παράλια. Το όνομα της ήταν Δέσποινα Αχλαδιώτη και είχε γεννηθεί το 1890. Την αποκαλούσαν Κυρά της Ρω ή διαφορετικά Κυρά της Ρωμιοσύνης για τον πατριωτισμό που επέδειξε καθ’ όλη τη διάρκεια που έμενε ολομόναχη στη βραχονησίδα. Κάθε μέρα ύψωνε την ελληνική σημαία ώστε να τη βλέπουν τα διερχόμενα πλοία και να υπενθυμίζει στους Τούρκους την ελληνικότητα του νησιού. Πρώτη φορά εγκαταστάθηκε στο άγονο νησί με τον άντρα της Κώστα το 1927. Μαζί τους είχαν μερικά ζώα για να καλύπτουν τις καθημερινές τους ανάγκες. 
Τότε στη βραχονησίδα ζούσαν λίγες οικογένειες οι οποίες αργότερα εγκατέλειψαν το νησί. Από τότε εκείνη και ο άντρας της έγιναν οι μοναδικοί κάτοικοι. Όπως είχε αναφέρει η ίδια στο αφιέρωμα που της έκανε ο Φρέντυ Γερμανός: «η ζωή των Καστελοριζιτών ήταν η βραχονησίδα Ρω, αν οι Τούρκοι την παίρναν δεν θα υπήρχε Καστελόριζο». Η παρουσία της Δέσποινας στη απομακρυσμένη βραχονησίδα στοχοποιήθηκε από τους Τούρκους και συχνά δοκίμαζαν τις αντοχές της. Πρώτη φορά ανέβηκαν και ύψωσαν τη τούρκικη σημαία στη Ρω το 1929.  Μόλις η Δέσποινα την είδε πήρε ένα λευκό σεντόνι και γαλάζιο ύφασμα και έραψε την ελληνική σημαία. Μαζί με τον άντρα της κατέβασαν την τούρκικη και ύψωσαν την ελληνική. Η Δέσποινα αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες κατά την παραμονή της στο ξερονήσι. Το 1940 ο άντρας της αρρώστησε βαριά. Η Κυρά ήταν μόνη στη βραχονησίδα. Άναψε φωτιές για να ειδοποιήσει τους ψαράδες για βοήθεια, αλλά δεν τις είδαν εγκαίρως και άργησαν να φτάσουν στη Ρω. Ο άντρας της πέθανε μέσα στη βάρκα, κατά τη μεταφορά του στο Καστελόριζο. Μετά τον θάνατο του, η Κυρά επέστρεψε το 1943 με την τυφλή μητέρα της στη Ρω και συνέχισε να υψώνει την ελληνική σημαία. Η Ρω βρίσκεται τρία μίλια βόρεια του Καστελόριζου και δύο μίλια περίπου δυτικά της Μικράς Ασίας. 
Στο λιμανάκι του νησιού υπάρχει η εκκλησία του Αη Γιώργη και στο νησί υπάρχουν ακόμα τα δύο μικρά σπιτάκια που έμενε η Κυρά της Ρω Εκείνη τη χρονιά το αντιτορπιλικό «Κουντουριώτης» έφτασε στο λιμάνι του νησιού και το Καστελόριζο ήταν πλέον ελεύθερο από τους Ιταλούς. Το νησί μετατράπηκε σε έδρα των Συμμάχων, που όταν άκουσαν για μια γυναίκα που κατοικεί στην απέναντι βραχονησίδα έστειλαν ναύτες να τη χαιρετήσουν και να τις δώσουν τρόφιμα και εφόδια. Η Δέσποινα τους βοηθούσε καθ’όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων και όταν τα πλοία περνούσαν μπροστά από τη Ρω έτρεχε και τα χαιρετούσε κουνώντας τη σημαία. Ακόμα και κατά τον βομβαρδισμό του Καστελόριζου από τα γερμανικά βομβαρδιστικά, που όλοι οι κάτοικοι έφυγαν από το νησί, η Κυρά της Ρω δεν εγκατέλειψε το σπίτι της. Η Δέσποινα επικοινωνούσε με το Καστελόριζο μέσω των ψαράδων που πήγαιναν συχνά στη βραχονησίδα. Οι κάτοικοι του Καστελόριζου την αποκαλούσαν Η Κόρη της Ρω Έμενε και το προστάτευε, καθώς όταν έλειπε οι Τούρκοι έβρισκαν την ευκαιρία να ανέβουν στη βραχονησίδα. Το 1974 που ένας Τούρκος δημοσιογράφος, ο Ομάρ Κασάρ με δυο Τούρκους εκμεταλλεύτηκαν την απουσία της και ύψωσαν τη τούρκικη σημαία στη Ρω. Η Δέσποινα γύρισε στο νησί και την κατέβασε. Την επόμενη χρονιά το ναυτικό κατέφθασε με ένα αντιτορπιλικό στο Καστελόριζο και την παρασημοφόρησε για τον πατριωτισμό της. Όλοι οι κάτοικοι του νησιού συγκεντρώθηκαν για να την ευχαριστήσουν. Η Κυρά της Ρω διάβασε μερικά λόγια που είχε γράψει σε ένα χαρτί και τελείωσε τις ευχαριστίες της, λέγοντας «Ζήτω η Ελλάς». 
Η Κυρά της Ρω κατά την τελετή  παρασημοφόρησης από το Ελληνικό Ναυτικό στο Καστελόριζο. Κάθε φορά που έβλεπε ένα καράβι να περνά έτρεχε στα βράχια και ανέβαζε τη σημαία Όπως είχε πει η ίδια: «Τα ξερονήσια του Καστελόριζου και της Ρω τα αγαπώ. Έμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα, όταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο. Με την ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου πέρασα όλες τις κακουχίες. Βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις Τούρκικες ακτές. Την ελληνική σημαία θέλω να μου τη βάλουν στον τάφο μου». Σε ηλικία 92 ετών η Δέσποινα Αχλαδιώτη, «Κυρά της Ρω» πέθανε στο νοσοκομείο της Ρόδου. Η επιθυμία της εκπληρώθηκε, τάφηκε στο ξερονήσι της δίπλα στον ιστό της ελληνικής σημαίας με τιμές εθνικής ηρωίδας. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Δεν είχα πάρει εντολή από κανένα. Ακόμη και σήμερα αναρωτιέμαι γιατί πήραμε την ελληνική σημαία από τα Ίμια», λέει ο δημοσιογράφος της Χουριέτ, που παραλίγο να προκαλέσει πόλεμο Ελλάδας-Τουρκίας... 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/perasa-kakouchies-alla-edo-niothis-pio-poli-tin-ellada-chamenos-sto-pelagos-i-kira-tis-ro-i-nisiotissa-pou-ipsone-moni-tis-tin-elliniki-simea-gia-40-chronia-sti-vrachonisida-konta-sto-kastelor/




















http://www.mixanitouxronou.gr/perasa-kakouchies-alla-edo-niothis-pio-poli-tin-ellada-chamenos-sto-pelagos-i-kira-tis-ro-i-nisiotissa-pou-ipsone-moni-tis-tin-elliniki-simea-gia-40-chronia-sti-vrachonisida-konta-sto-kastelor/



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου